Artık asansör fobim var

Söylemeye dilim varmıyor.Normal şartlarda kimseye de anlatamazdım ama buradaki samimi hava bana öyle bir gaz verdi ki yaşadığım hüzünlü bir gaz olayını sizinle paylaşmaya karar verdim.Evet bende yaptım.Kabullenmesi zor belki ama bende osurdum.Hemde asansörde.İnanın kötü bir niyetim yoktu.Sadece asansörde yalnızken osurmanın merakı ve dayanılmaz cazibesine kendimi kaptırdım , şeytana uydum.Bok yedim.Sövün aşağılayın ayıplayın beni.Ama lütfen bir an için kendinizi benim yerime koyun 7 biradan sonra bindiğim asansörde yalnız ve alkollu olmanın verdiği rahatlıkla Katototopark şeklinde biraz hüzünlü birazda liseli gençlerin ergenlik enerjisiyle attıkları naralara benzer bir sesle (ki öyle)osuruk kütlesini asansöre bıraktım.Belkide sesli osuruk hayatta kokmaz hurafesine güvenmiştim.Ama bu öyle bir acı koku idiki İnsan kendi osuruğundan iğrenmez mitlerinin fasa fiso olduğunu kanıtlıyordu aq.Nasılsa 3 kat daha vardı kimse anlamazdı gizlice sıvışıp giderdim ve kimin osurduğu belli olmazdı.(yarramı belli olmaz)Buraya kadar herşey normal olsa da nerden bilirdim ki saatlerdir barda iş attığım laetita castaya benzeyen hatunun arkadaşıyla beraber 1 kat sonra asansöre bineceğini.Belkide ne hayalleri vardı Asansörde çarpışacağız birden sohbet başlayacak telefon alıp vereceğiz belkide bana boş ev varsa gelirim demeye kadar ilerleyen bir arkadaşlığımız olacaktı aq.Ne mi oldu fısır fısır konuşmalarından ve suratlarını ekşitmelerinden osuruk kokusunun keskinliği hakkında konuştuklarını tahmin edebiliyordum.Bu kadar rezalete dayanamadım ve hemen ilk katta indim hayal meyal "bunun resmen içi çürümüş"" dediklerini duyabildim.Yürüdüm göz yaşları içinde şansıma sokayım diyerek.Ve yeniden dertli dertli osurdum.Kısadan Hisse: Bira İçtikten sonra asansöre binmeyin.