Seni çok seviyoruz Yıldız Tilbe

Youtube Türkiye'de beyni pas tutmuş zavallılar tarafından yasaklanadursun,vtunnel'dan seyretmeye devam ediyorum içim acıyarak.Muhtemelen Youtube bizi unuttu.Youtube bir insan olsaydı kendisine söyleyeceğim sözler şunlardan baska bir şey olamazdı:"seni çok özledik youtube.Evine dön.Baban ne olursa olsun seni affetmeye razı.Namusum kirlendi diye düşünme. Geri dön.Sen bizim biricik evladımızsın" ağlamalar,alkışlar''Acıklı Şebnem Kısaparmak yakarışımdan sonra,coak daha acıklı olan bir yakarışa yer vermek istiyorum mösyöler, madamlar, matmazeller.Ben Yıldız Tilbe'yi çok seviyorum.Müziğini eni topu, üç şarkısı dışında dinleyemem lakin,piyasa içerisindeki kayıp,naif duruşu,"ben buraların insanı değilim de,naparsın,şöhret bizi buralara attı"tavrı onu sevmem için yeterli bir neden.Sonunun da kötü olacağı yönünde kötü hislerim mevcut.Tanrı göstermesin,neyse,seviyorum kadını.2004 yazında galiba,"sunam"diye bir türkü ile kral tv'lerde endam eylerken kendisi,henüz bir senedir arabesk müzikle,Türkçe müzik dünyasına el sallamış olan ben,bu klibi ilk gördüğüm an,hayatımda hiçbir üzüntü,sıkıntı olmamasına rağmen ağlamaya baslamıştım.Sonra 3-5 kere daha aynı hislerle izledim.Sıkıldım,şarkıyı unuttum.Az önce,nereden esti bilmiyorum,-öğlen izlemiş olduğum Orhan Gencebay filminin kalıntıları olabilir- bu türküyü bağrı yanık bir anadolu kadını edasında söylemeye başladım.Hemen elimdeki çizimi bitirip,youtube'u açtım.Şarkıyı dinledim eskisi kadar olmasa da içlendim,"hey gidi" diye de süsledim bir güzelce naif hislerimi."4 sene nasıl da geçmiş"Sonra gözüm yine aşağı kaydı.Youtube yorumları,nostalji rüzgarları arasında kaybolmuş minik nöronlarımı aldı götürdü.Türkler olarak "amerikalılar çok aptalmış hehehe,amerikadan baska ülke bilmiyorlarmış abi,düşünsene ahaha" diye amerikalıları küçümsemeye pek meraklıyız ya, bizim burada da pek farklı değil diye düşünüyorum.